Roger Defieuw


° Dadizele, 30/9/1927
+ Dadizele, 25/11/2000
Op 25 november 2000, overleed in zijn woning, één van de meest verdienstelijke Daiselnaars: Roger Defieuw.

Roger was oprichter van Defieuwdruk bvba te Dadizele. Hij was stichter, secretaris, voorzitter en erevoorzitter van N.C.M.V Dadizele. Was ook stichter-initiatiefnemer en bezieler van V.V.V. Dadizele. Medestichter en bestuurslid van heemkundige kring Dadingisila. Lid van de Gemeentelijke Culturele Raad Groot-Moorslede. Gewezen gemeenteraadslid, lid van de Kerkraad en Schoolcomité te Dadizele. Gewezen lid dagelijks bestuur en promotor afdelingswerk N.C.M.V. gewest Roeselare-Izegem. Gewezen lid van Kamer van Ambachten en Neringen West-Vlaanderen en van de Nationale Hoofdraad N.C.M.V. Brussel.

De architect van toeristisch Dadizele en geestelijke vader van de pompeschitter is niet meer. “Het paard voor de wagen” typeerde men hem wel eens. Met duizenden zijn bedevaarders en toeristen de laatste decennia naar Dadizele gekomen omdat ze wisten “Dat er weer iets te doen was in Dadizele”, slogan die Roger overal heeft uitgedragen. Zo ontstond ook, dankzij Roger, die andere slogan: “Dadizele, een gastvrij dorp”. Het creatieve brein van Roger bleek voor Dadizele een onuitputtelijk vat vol inspiratie.
Roger stond ook aan de wieg van de heemkundige kring Dadingisila en was er een van de bezielers van. Steeds volgde hij de vergaderingen met veel belangstelling. Ging het immers ook niet weer om ”zijn” Dadizele ? Hij liet Dadingisila ook profiteren van zijn schrijftalent.

Vooral voor het N.C.M.V. Dadizele, maar ook gewestelijk en nationaal, is Roger een onvergetelijk figuur.

Hierbij vermelden we nog enkele - buiten deze hierboven genoemd - verwezenlijkingen en taken die Roger in het NCMV of in verband hiermee vervulde: Hij was: “Mijn inzet in het N.C.M.V. was in al die jaren een boeiende belevenis”, schreef Roger, “een leerrijke episode met onvergetelijke herinneringen aan contacten, ontmoetingen en ervaringen waarvoor ik velen zeer dankbaar ben. Zowel gewestelijk, provinciaal als nationaal werd ik aangezocht om de afdelingen nieuwe impulsen te geven. Ik mocht vergaderen en tafelen met ministers, kabinetschefs en parlementsleden, die ik dan naar Dadizele uitnodigde om een van de negenentwintig handelsforen te openen.”

Initiatieven van Roger Defieuw in Dadizele

De evenementen waar Roger bijzonder fier op was, waren: het Ridder Janspel in 1962, waarbij Roger in Dadizele’s verleden dook om zijn Dadizele in vedette te stellen. Met die programmatie haalde hij zelfs de nationale televisiezender. In 1978 werd een evocatie gebracht van de bedevaarten van Maximiliaan van Oostenrijk waarbij deze te gast was bij Ridder Jan. En dan de Tap en Torrestoet van 1983 die een folkloristische terugblik bracht op het Daisel van vroeger en zijn rijk caféleven.
In 1976 dan luidde de Daiselse Feest- en Avondmarkt met de creatie van de pompeschitterstaart een nieuw NCMV-tijdperk in dat uitdeinde in een toeristische uitstraling van een heel gastvrij dorp. Dit was trouwens altijd het devies van Roger Defieuw: er moest altijd iets te doen zijn in Dadizele.

Andere prestaties waarvan Roger initiatiefnemer of stichter was: Dat Roger veelzijdig was stelden we vast in een archiefboek van de fanfare Ridder Jans Zonen alwaar we zijn naam, als toneelacteur, terugvonden bij toneelopvoeringen kort na de tweede wereldoorlog.

Op de parochie was Roger ook, enkele jaren geleden, samen met zijn vrouw, mede-initiatiefnemer voor een gebeds- en gezinsgroep te Dadizele, met als aalmoezenier Joris Vandenberghe, groep die jarenlang actief bleef. En veel jaren ook waren Roger en Marie-Louise ontvangend gezin bij de verloofdenwerking te Dadizele.

V.V.V. Dadizele en de dynamiek van Roger Defieuw

In 1962 werd in de schaduw van het N.C.M.V. de V.V.V. (vereniging voor vreem- delingenverkeer, duidelijker gezegd : een toeristische dienst) - die later een wettelijk karakter kreeg - opgericht. Ook voor deze realisatie was Roger de bezielende en drijvende kracht.

Begin de jaren negentig kreeg Dadizele van Toerisme Vlaanderen de officiële erkenning als toeristisch centrum. “En dat was belangrijk voor de openstelling van de handelszaken op de zondagen. Maar met het NCMV en VVV hebben wij hard moeten knokken en een sluitend dossier opmaken omdat etiket opgekleefd te krijgen” aldus Roger. De inrichting van een VVV-kantoor te Dadizele, dat dagelijks bemand is, was daar één van de voorwaarden voor. Roger stelde de dossiers samen om van Dadizele een volwaardig toeristisch centrum te maken.

Hij schreef de brochure: “Toeristisch Dadizele van A tot Z”. Hij maakte er steeds werk van om de jaarlijkse toeristische programmatie op punt te stellen. Hij was ook de steun en raadgever van de plaatselijke VVV-bediende. Dagelijks trok hij naar het VVV-kantoor, zelfs tot op zijn laatste dagen. Toen hij er niet meer te voet geraakte liet hij er zich door zijn vrouw Marie-Louise naar toe voeren.

Het toerisme was altijd zijn stokpaardje. Binnen de VVV kon hij - toen hij in 1997 als actief bestuurslid afscheid had genomen van de plaatselijke NCMV-afdeling - nog zijn initiatieven kwijt. Want het toerisme was zijn hobby en passie geworden. En hij was er van overtuigd dat de realisatie van een toeristische dienst met eigen VVV-kantoor voor Dadizele de toeristische aantrekkingskracht vergrootte. Zo kon het plaatselijk toerisme nog meer gepromoot worden. En Roger liet geen gelegenheid voorbij gaan om dit doel te verwezenlijken. Jaarlijks bijvoorbeeld kwam Dadizele aan bod in het radioprogramma “Golfbreker”, dankzij ontelbare telefoontjes die hij ervoor pleegde.

Pennenvruchten van Roger waren te vinden in ...

terug

Walther Bekaert, Mark Reynaert